شفق سرخ
دوشنبه 2 مهر1386
برای آخرین بار...
این آخرین پست این وبلاگه، چون دارم واسه همیشه می رم،دیگه حوصله هیچ کس و هیچ چیز رو ندارم،آش شورتر از اونیه که با این حرفها بشه درستش کرد،نمی دونم شاید یه روز دوباره برگشتم،همه دوستانی که تو این مدت وبلاگ نویسی باهاشون آشنا شدم رو می بوسم
و براشون آرزوی موفقیت میکنم.امیدوارم روزی برسه که به جای نوشتن از اعدام،سنگسارو...از آزادی،عشق و دوست داشتن بنویسیم.دلم واسه نظراتتون تنگ میشه،اما گاهی باید رفت.شاید کرت کوبین درست گفته که بهتره به یکباره ناپدید بشی به جای اینکه ذره ذره محو بشی.
و براشون آرزوی موفقیت میکنم.امیدوارم روزی برسه که به جای نوشتن از اعدام،سنگسارو...از آزادی،عشق و دوست داشتن بنویسیم.دلم واسه نظراتتون تنگ میشه،اما گاهی باید رفت.شاید کرت کوبین درست گفته که بهتره به یکباره ناپدید بشی به جای اینکه ذره ذره محو بشی.
زیاد این خداحافظی را طولانی نمی کنم،همتون رو دوست دارم
پاینده ایران،جاوید شاه و در احتزاز باد پرچم
سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران
نوشته شده توسط شفق
در 17:18 | لینک ثابت
•
