اگرچه ساکت و خاموشیم،اگرچه توی خیابانها با نگاههای سرد و خسته به هم نگاه می کنیم و از کنار هم می گذریم،اگرچه شاید بارها و بارها از جلوی دانشگاه تهران بی تفاوت عبور می کنیم و شاید فقط نیم نگاهی فقط نیم نگاهی به سر درشان بیاندازیم،اگرچه وقتی که قیام کردید آنطور که باید و حقتان بود پشتتان نبودیم و هنوز هم نیستیم و اگرچه شجاعتی داشتید که میلیونها ایرانی در مقابلش کم آوردند و اگرچه هنوز کسانی که شکنجه تان کردند نفس میکشند و ما هم کنار آنها و اگرچه .....

ولی فقط خواستیم به همه تان بگوییم تا بدانید :

چه شما که رفتید و دیگر در میان ما نیستید و چه شما که هنوز در بندید و پایتان بسته و در انتظار آزادی 

          در قلب ما یادتان همیشه سبز است و نامتان جاویدان

۱۸ تیر پیوندیست نا گسستنی میان قلبهای میلیونها ایرانی تا رسیدن به آزادی

    و ستاره ها هرگز خاموش نمی شوند